W wierszu Jana Polkowskiego…

…znalazłem motyw, który mógłby być dewizą moich wysiłków prozatorskich:

„Jestem jednocześnie chłopcem i starym człowiekiem.
Chłopiec mówi do mnie: posłuchaj, musisz być cierpliwy
to co chcę opowiedzieć o tobie
muszę dopiero przeżyć”.

(z wiersza Nagie buki)

Advertisements

1 komentarz

Filed under Grzegorz Filip, literatura polska

One response to “W wierszu Jana Polkowskiego…

  1. Jak czasami słowa ubrane w inny sposób pozwalają uchwycić znacznie większy sens.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s