W wierszu Jana Polkowskiego…

…znalazłem motyw, który mógłby być dewizą moich wysiłków prozatorskich:

„Jestem jednocześnie chłopcem i starym człowiekiem.
Chłopiec mówi do mnie: posłuchaj, musisz być cierpliwy
to co chcę opowiedzieć o tobie
muszę dopiero przeżyć”.

(z wiersza Nagie buki)

Reklamy

1 komentarz

Filed under Grzegorz Filip, literatura polska

One response to “W wierszu Jana Polkowskiego…

  1. Jak czasami słowa ubrane w inny sposób pozwalają uchwycić znacznie większy sens.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s